زهرا (س) به علی (ع) بلی نگفت ، بلکه یا علی گفت .

این جمله زیبا رو یکی از دوستان امروز فرستاد ، و واقعا ً چقدر پر مغز و زیباست .

چرا ما درس زندگی نمی آموزیم از این اسطوره های به یاد ماندنی !

چقدر هم کفو بودن علی (ع) و زهرا (س) زیباست . چه کسی جز علی (ع) لیاقت درک فاطمه (س) را داشت ؟

و چه کسی جز فاطمه (س) قدرت حمایت از روح بلند علی (ع) را داشت ؟

اگر فاطمه نبود چه کسی ولایت را پشتیبانی می کرد ، در و دیوار شاهدند .

چه وصلتی شد بلندای انسانیت و عمق عصمت و حیا.چقدر این زندگی آرزو شدنی است برای جویندگان کمال.

این روز و این پیوند در عصر قحطی عشق واقعا ً جای جشن داشت .

پیوندی که شروع و جریان و پایانش ذره ایی جز برای خدا نبود ،

در مقابل آدمهایی که با ترازو بدنبال هم کفو برای خود می گردند !

و بدنبال چشم و ابرو و قد و پول و نام و تایید دیگران هستند !

زهرای من یاری کن لباس پاکی و نجابت را خوب امانت داری کنیم .

علی جان مدد کن بیاموزیم غیرت تا آخر ایستادن را .